|
พระมเหศวร กรุวัดพระศรีรัตนมหาธาตุ สุพรรณบุรี
"พระมเหศวร" เป็นพระพิมพ์ประเภทเนื้อชินเงินมีทั้งที่เป็นเนื้อชินเงิน
หรือเนื้อชินแข็ง หรือเนื้อชินกรอบ ซึ่งเป็นส่วนผสมเนื้อดีบุกมากกว่าเนื้อตะกั่ว
เนื้อชินชนิดนี้จะมีลักษณะที่แข็ง
นักนิยมสะสมพระเครื่องสมัยก่อนจึงเรียกชินที่ว่านี้ว่า เนื้อชินกรอบ
เนื้อชินเงินชนิดนี้มีข้อเสียอยู่อย่างหนึ่งคือ
เมื่อมีอายุกาลที่เนิ่นนานเข้าจะเกิดปฏิกิริยากับอากาศ หรือที่ชาวบ้านเรียกว่า
เกิดสนิม จะมีลักษณะกัดกร่อนลงไปในเนื้อมากบ้างน้อยบ้าง
เล็กบ้างใหญ่บ้างแล้วแต่ปัจจัยปรุงแต่ง เช่น ความชื้น
ความเป็นกรดของดินหรือปูนในกรุในเจดีย์ที่เรียกว่า "สนิมขุม"
นอกจากนั้นแล้วยังจะเกิดรอยระเบิดแตกปริตามผิวทั้งด้านหน้าและด้านหลัง
การระเบิดแตกปรินี้จะแตกจากภายในปะทุออกมาข้างนอก
จากปรากฏการณ์ดังที่กล่าวแล้วนั้นสามารถมองเห็นอย่างเด่นชัดและมองเห็นอย่างเป็นรูปธรรม
และเป็นหลักในการพิจารณาอีกอย่างหนึ่ง
"พระมเหศวร" บางองค์มีส่วนผสมของเนื้อตะกั่วมากกว่าเนื้อดีบุก จึงเรียกว่า
"ชินอ่อน" เนื้อไม่แข็งเหมือนกับชินเงิน
กระทบของแข็งจะเกิดเป็นรอยบุ๋มลึกเพราะเนื้ออ่อน สามารถที่จะโค้งงอได้เล็กน้อย
นักนิยมสะสมพระเครื่องมักจะเรียกชินชนิดนี้ว่า ชินอ่อน
ข้อดีของชินชนิดนี้คือจะไม่เกิดสนิมขุมหรือรอยกัดกร่อนหรือระเบิดแตกปริเหมือนเนื้อชินเงิน
แต่จะเกิดสนิมไขเป็นสีนวลขาว แต่แปลกอยู่อย่างหนึ่งคือ
สนิมไขของพระมเหศวรที่ว่านี้จะไม่เป็นเม็ดตึงเต่งอย่างกับสนิมไขในพระเนื้อชินอ่อน
หรือชินตะกั่ว แต่สนิมจะเกิดเป็นแผ่นอย่างกับสนิมไขของเทียม
ถ้าใช้ไม้ทิ่มแทงสนิมไขที่ว่านี้จะค่อยๆหลุดออก
แต่ถ้าทิ้งเอาไว้หรือแขวนคอพอถูกไอเหงื่อก็จะเกิดขึ้นมาอีกภายใน 3-4 วัน
คล้ายกับว่ามันหยั่งรากฝั่งลึกลงไปในเนื้อเสียแล้ว
แต่ถ้าเป็นสนิมไขที่ทำเทียมเวลาล้างเอาสนิมไขออกจะหลุดออกหมด
และไม่เกิดขึ้นมาใหม่เหมือนพระมเหศวรแท้เลย
ผิวพระมเหศวรจะเป็นสองชั้น
กล่าวคือถ้ายังไม่ได้ใช้ถูกสัมผัสผิวจะเนียนและมีสีออกไปทางดำเอามากๆ
แต่ถ้าถูกใช้จนสึกจะเห็นเนื้อในขาวนวลสดใสอย่างกับสีเงินยวง
เข้าใจว่าคงจะมีส่วนผสมของปรอทอยู่มากนั่นเอง
แต่ถ้าตรงรอยสึกแลเห็นเนื้อในและที่ยังไม่สึกเป็นคราบผิวหนาคลุมอยู่
พิมพ์ทรงของ "พระมเหศวร" มีมากมายหลายพิมพ์ แต่มีพิมพ์นิยมคือ
พิมพ์มีขีดที่พื้นผนังด้านเหนือพระเศียร 2 ขีด และ 3 ขีด เรียกว่าพิมพ์ สิบโท
สิบเอก พิมพ์หน้าใหญ่และพิมพ์ไม่มีขีดที่พื้นผนังด้านเหนือพระเศียรเรียกกันว่า
พระมเหศวร พิมพ์ไม่มีบั้ง
แต่ปัจจุบันนิยมเล่นหากันทุกพิมพ์ที่เป็นพระมเหศวรที่มีคราบไคลความเก่าปรากฏ
ไม่ว่าจะเป็นพิมพ์เล็กพิมพ์น้อย ก็ล้วนแต่มีราคาค่างวดไปทั้งหมดทั้งสิ้น
"พระมเหศวร" จากกรุวัดพระศรีรัตนมหาธาตุ สุพรรณบุรี มีอยู่ด้วยกันหลายพิมพ์ด้วยกัน
คือ
1. พิมพ์หน้าใหญ่ (พิมพ์นิยม)
2. พิมพ์หน้ากลาง
3. พิมพ์หน้าเล็ก
4. พิมพ์พิเศษ (มีน้อยมาก)
นอกจากนี้ยังมีพิมพ์ศวรเดี่ยว ศวรตรง มีทั้งพิมพ์หน้าเดี่ยวและสองหน้า
พิมพ์ด้านหน้าเป็นพระมเหศวรแต่อีกด้านหนึ่งเป็นพิมพ์ปรกและพิมพ์ซุ้มจิกก็มี
"พระมเหศวร" เป็นพระเนื้อชินเงินแกตะกั่ว
ไม่ปรากฏสนิมแดงและคราบไขเหมือนพระชินตะกั่วทั่วๆไป
มีลักษณะอ่อนไม่เหมือนกับชินอื่นใด
ในองค์ที่ไม่ได้ใช้เลยจะปรากฏผิวปรอทเกาะเป็นสีขาวซีดๆ แต่เพียงรางๆเท่านั้น
เมื่อใช้ถูกเหงื่อไคลผิวปรอทจะจางหายไปกลับเป็นสีดำ
และมีสนิมขุมสีดำที่เรียกว่าสนิมตีนกาจับเป็นแท่งๆ
บางองค์อยู่ก้นกรุจะมีรอยระเบิดปะทุจากภายในออกมาภายนอก
ขอได้โปรดสังเกตและพิจารณาให้ดีของเทียมนั้นจะระเบิดจากข้างนอกเข้าไปข้างในและพิมพ์ทรงจะตื้นและเล็กกว่า
ผิวพรรณดูไม่สดใสชวนมอง
จุดพิจารณาประการสำคัญ คือ "พระมเหศวร" จะพบเฉพาะกรุวัดพระศรีรัตนมหาธาตุ
จังหวัดสุพรรณบุรีเท่านั้น จะไม่พบในกรุอื่นหรือจังหวัดใดๆเลย
จากหนังสือเบญจมหามงคล ของ สมาคมผู้นิยมพระเครื่องพระบูชาไทย |