ชื่อวัดบวรมงคล เดิมเรียกขานกันว่า "พระวัดลิงขบ" แต่เหตุใดกลายมาเป็นวัดลิงขบนั้นก็มิทราบได้ "ลุงขบ"คือชื่อคนสร้างจริงหรือ สำหรับวัดนี้ แต่ก็มิได้มีหลักฐานที่เด่นเป็นพยานพอที่จะสืบเนื่องหาความจริงได้เลยแต่เดิมเมื่อสมัย พ.ศ.2410 ทางวัดได้มีการบูรณะกันใหญ่โตและได้มีการสร้างพระเนื้อดินจำนวนหนึ่งว่าน่าจะครบราว ๆ 8 หมื่น 4 พันองค์ เท่ากับพระธรรมขันธ์
 
เมื่อครั้งที่สร้างพระนั้นได้เชิญพระสงฆ์มารูปหนึ่ง เพื่อทำพิธีปลุกเสกพระแต่ก็จะขาดประธานที่มีคุณวุฒิเสียมิได้  จึงได้กล่าวตามคนโบราณในย่านนั้นว่า ท่านเจ้าประคุณสมเด็จโต ท่านได้แจวเรือมาร่วมในการปลุกเสกครั้งนี้ด้วย เนื่องจากเมื่อครั้งที่พระเครื่องได้แตกกรุออกมาเมื่อราว ๆ พ.ศ.2500 เข้าตำราตามประสากรุแตก เด็กๆ เก็บมาเล่น เมื่อผู้ใหญ่พบเห็นก็นำเอามาแจกจ่ายกันไป ลักษณะแบบพิมพ์ ของพระกรุวัดลิงขบ รูปพรรณสันฐาน ลักษณะแบบกลีบบัว มีพระนั่ง สมาธิ อยู่บนกลีบบัว มีรัศมีเปล่งประกายออกมาอย่างชัดเจนมากและลายละเอียดต่าง ๆ ของพระกรุนี้ ความละเอียดของพระกรุวัดลิงขบ
พระเกศ ลักษณะของพระเกศนั้นจะเป็นลักษณะที่มีปลายเรียวแหลม ด้านล่างของพระเกศนั้นจะเป็นพระเมาฬี พระพักตร์ หากเป็นพระที่มีสภาพสวย ๆ จะปรากฎพระเนตร และพระโขนง อย่างชัดเจนตลอดจนพระโอษฐ์ เส้นรัศมี ของพระนั้นจะมีขนาดที่เรียวเล็กเป็นกลีบและดูงดงามยิ่ง

เนื้อหาของพระจะกล่าวถึงอายุของพระกรุวัดลิงขบนี้ก็ต้องราว ๆ รุ่นเดียวกับวัดระฆัง แหละครับ แต่ต่างกันที่เนื้อคือวัดระฆังเนื้อผง พระกรุวัดลิงขบเนื้อดิน เนื่องจากว่าสร้างในราว ๆ พ.ศ.2410 นั่นเองเนื้อของพระเป็นเนื้อเฉดเช่นเดียวกับเนื้อพระกำแพงเพชร คือมีเนื้อที่ละเอียด บางองค์จะมีเนื้อหยาบเล็กน้อยวรรณะของสีพระ ลักษณะออกแบบสีส้มอมแดงหรือแดงอมส้มอีกทั้งวรรณะสีแบบหม้อใหม่
พุทธคุณ ก็เอกในด้านเมตตามหานิยม แคล้วคลาด มีคงกระพันชาตรี ครบทุกประการ ราคาเช่าหา สภาพสวยงามระดับประกวด หลักพัน กลาง ๆ สภาพปานกลาง หลักพัน ต้นๆ สภาพใช้ หลักร้อย กลาง-แก่ พุทธคุณเท่ากันหมดทุกสภาพ แตกต่างกันที่ราคาครับ