สมเด็จพระอรหัง

ผู้สร้าง                     สมเด็จพระสังฆราช (สุก ไก่เถื่อน) พระสังฆราชองค์ที่ 4 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ แห่งวัดท่าหอม 
                               จ.อยุธยา ภายหลังพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ทรงโปรดฯนิมนต์ให้ไปจำ
                               พรรษาอยู่ ณ วัดพลับ จ.ธนบุรี ในสมัยนั้น และภายหลังได้ย้ายมายังวัดมหาธาตุ กทม. เมื่อคราว
                               สร้างพระสมเด็จอรหัง
ศิลปสกุลช่าง            ช่างหลวง ยุครัตนโกสินทร์ตอนต้น
อายุการสร้าง            ประมาณได้ว่า มีการสร้างตั้งแต่พ.ศ. 2360 ที่วัดพลับ และมาบรรจุไว้ที่วัดมหาธาตุ ท่าพระจันทร์ 
                               เมื่อปี พ.ศ.2363 - 2365 นอกจากนี้ยังมีการค้นพบที่วัดสร้อยทองอีกด้วย
องค์ประกอบ            เป็นพระเนื้อผงที่ประกอบด้วยผงวิเศษต่าง ๆ มากมาย 
                               พระสมเด็จอรหังนับได้ว่าเป็นต้นกำเนิดการสร้างพระสมเด็จ
                               สี่เหลี่ยมชิ้นฟักที่ภายหลังสมเด็จโต นำมาสร้างพระขององค์ท่าน
ลักษณะวรรณะ         แบ่งได้เป็น 3 ลักษณะดังนี้คือ 
                               1. เนื้อละเอียด และแกร่ง พบที่วัดมหาธาตุ
                               2. เนื้อหยาบมีกรวดทรายและผงเกสร พบที่วัดสร้อยทอง
                               3. เนื้อสีแดง ปูนแห้ง พบที่วัดสร้อยทอง
                                   ทั้งสองวัดจะลงอักขระ "อะระหัง" ไว้ด้านหลัง 
พุทธลักษณะ            เป็นพระปางสมาธิขัดราบ ประทับนั่งบนฐาน 3 ชั้น
จำแนกพิมพ์             เท่าที่พบมีด้วยกัน 5 พิมพ์คือ
                               1. พิมพ์สังฆาฏิ (เข่าตรง)
                               2. พิมพ์ฐานคู่ (เข่าโค้ง)
                               3. พิมพ์เกศอุ (เปลวเพลิง)
                               4. พิมพ์โต๊ะกัง (เนื้อสีแดง)
                               5. พิมพ์เล็ก