ผู้สร้าง
ไม่ปรากฏหลักฐานแน่ชัด แต่เชื่อกันว่าพระพุทธโฆษาจารย์ (ขุน) แห่งวัดโมลีโลกยาราม (วัดท้ายตลาด) กทม. เป็นผู้สร้าง

ศิลปการช่าง
ช่างหลวง ยุครัตนโกสินทร์ตอนต้นซึ่งสันนิษฐานได้จากความงดงามวิจิตรขององค์พระและจำนวนมากมายมหาศาลเกินกว่าที่จะเป็นช่างฝีมือชาวบ้านไปได้

อายุการสร้าง
สร้างไว้เมื่อประมาณปีพ.ศ.2362 (ปลายรัชสมัย ร.2) จนถึงปีพ.ศ.2480 นับถึงปัจจุบันก็อายุร้อยกว่าปีขึ้นไป

องค์ประกอบพระ
เป็นพระเนื้อผง อันมีส่วนผสมของว่านและเกสรดอกไม้ร้อยแปดผสมกับปูนขาวรวมทั้งผงใบลานเผาด้วย